August 12, 2014

Сүүлд авсан зурагнуудаас

Зун Монгодоо амрахдаа авсан хэдэн зурагнаас 





Блогоо санасан хүн

Өдрийн мэнд. Их ажлын хажуугаар гэнэт хуучин блогоо санаад ороод ирээ. Нэг л мэдэхэд олон жил өнгөрчих юм. Өдөр хоног урсан өнгөрч байгааг бараг л мэдрэхгүй ажиллаж сурсаар байгаад таарлаа. Одоо удахгүй сургуулиа төгсөх боллоо. Анагаах ухааны доктор гэдэг эрхэм цол.г авахад дөхөж л байна. Хүний нутагт олон өдрийг ганцаараа өнгөрөөсний дараа эргээд бодохоор ойлгож ухаарсан юм зөндөө. Юу ч гэсэн цолоо авчихаад энд өнгөрүүлсэн амьдралынхаа талаар аймаар урт пост оруулнаа. Эхнээс нь сайхан жагсааж бичиж байгаад :)


March 15, 2013

Ulaanbaatar city 2013


Shuud haragduulahgui hesgig end bicheerei.


January 30, 2013

Бүгдээрээ сайн байна уу?

 Блогоо бараг л мартах шахсан байна шүү. Амьдрал минь үргэлжилсээр л байна. Нохой маань хөөрхөн том болчихсон байгаа. Багадаа их сахиллаггүй амьтан байсан одоо овоо нэг дээрдэж байгаа. Би Тайваны улсдаа сурсаар л... Хэзээ нэгэн цагт эрдэмтэн болчихоод эх орондоо бүр мөсөн харина даа. Тэх мөч хурдан ирээсэй. Хүний нутагт удах тусам гэрээ санах нь нэмэгдээд байх шиг. Гэхдээ нэгэнт тээгээд ирсэн том зорилгоо биелүүлээд харих болноо. Энэ улсын талаар сурч дуусчихаад нээх сайхан урт нийтлэл хийнээ. Тэр хүртэлээ энэ улсаас сурахаа сурч аваад амьдарч байна. Та бүхэний ажил төрөл бүгд сайн биздээ?


July 15, 2012

Naadam festival firework



December 25, 2011

#5 Гадны орны клуб.д Монгол дуу явах

Бүгдэнд нь ирж буй шинэ оны мэнд хүргье.
Өчигдөр энд Монгол оюутнуудын шинэ жилийн баяр болов. Сайхан баярлаад өөртөө шинэ жилийн настер оруулав. Нэг клуб.д бүгдээрээ цуглаад сайхан идэж уугаад, монгол хөтлөгч, дж.тэй, дээр нь сайхан монгол шинэ жилийн дуунууд яваад л.  Гайхалтай



December 20, 2011

#4 Эр өсч, эсгий сунаад, дээр нь манай Марли том болж

Өмнөх постнуудаас анзаарсан бол бид 2 нэг инээдтэй жижигхээн гөлөгтэй болсон талаар байгаа. Манай бяцхан Марли нэг л мэдхэд өсөж томроод, одоо л нэг нохой төрхөндөө орж байгаа. Өмнө нь нэг тийм инээдтэй жижигхэн амьтан байсан юм. Одоогоор 4н сар хагастай. Цаг хугацаа ямар хурдан явдаг юм бээ.
Анх авч өгч байсан орон дотроо одоо багтахгүй болчихоод, хамаг тоглоомуудаа зажилаад хаяцан лаг байнаа. Анх манайд ирж байхдаа өөрөө ч сүүгээ ууж чаддаггүй. Бид 2 амруу нь шфрицээр шахаж өгдөг байлаа. Нялх хүүхэд шиг шөнө хэд хэдэн удаа босож хооллоно. Шалан дээр явж чадахгүй хальтраад нэг тиймэрхүү л инээдтэй амьтан байлаа. Одоо харин бүр дийлдэхгүй сахиллагагүй гөлөг болсон. Идэж чадахаар юу л байна бүгдийг иднэ. Мэрж болох болгоныг мэрнэ. Тэгээд саяханаас вакцинаа хийлгээд дууссан учир өөр нохойтой танилцуулж тоглуулах санаатай өөртөө нь ойролцоо гөлөгтэй болзуулаваа. Марли болон Макс

Тэр цаадах нь Марли, наана нь байгаа Макс 2лаа 4н сартай
Ингээд Марли ийт том болчих гэж.......



Гайхалтай


December 19, 2011

#3 Онгоцны минь тасалбар хүссэн өдөр маань байх

Шинэ долоо хоногийн мэнд хүргье....
Гэрээсээ хол байх нэг бодлын асар хэцүү ч гэсэн, амралт дөхөөд гэртээ харих ойртох тусам сэтгэл догдлоод гайхалтай санагдана гээч. Тэр тусмаа сүүлийн сар нь бүр өдөр хоног нь явж өгөхгүй байгаа юм шиг удаан өнгөрөнө. Юун хичээл ажил, толгойд тувтан гэр бодогдоостой. Сэтгэлээрээ бол аль хэдийн гэртээ харьчихсан санагдана. Буцах өдрийн маань онгоцны билет хүлээлгэнд орчихоод нэг хэсэг сэтгэлээр баахан унаваа. Хүмүүс бүгдээрээ л билет нь зүгээр, минийх л гэж балайраад хүлээлгэнд.... Яаанаа суудал гарахгүй бол яах билээ гэж өдөр шөнөжин бодсоор байгаад мэдрэлээрээ нилээн л наадлаа. Тэгсэн харин аз болж хүлээлгэнд байгаа өдрийн минь өмнөх өдөр нислэгтэй болж таараад би тэрэнд нь багтчихдаг байна шд. Гайхалтай. Одоо бүр суудалтай дээр нь нэг өдрийн өмнө гэртээ харих нь байна шдээ. Амралт дөхөх сайхан шүү. Харин амарч байгаад буцаад нисэх бол жинхэнэ уйтгар гуниг.
Гэхдээ тэр хүртэл хол байна доо. Юу ч гэсэн эхлээд амраад гэртээ хариад авья.
Би нэрээ ихэнхдээ Korean Air.р нисэж таараад байх юм. Нэг давуу тал нь онлайн.р суух суудалаа захиалж болдог. Хэн ч танихгүй хүмүүсийн дунд яг голд нь нислэгийн турш суухыг хүсэхгүй нь мэдээж. Тийм болохоор өөрийнхөө дуртай суудалаа урьдчилаад захиж болно. Би цонхны хажуууд суух дуртай. Утаатай ч гэсэн Улаанбаатараа дээрээс харах дуртай.
За ингээд онгоцны билет мандтугай.


Гэртээ харих дөхлөө. Гайхалтай




December 17, 2011

#2 Амралтын өдрийн өглөө хонх дуугарах

Өнөөдөр амралтын өдөр. Завгүй өнгөрөөсөн 5 өдрийн нойроо ханатал авах гээд шунаж үд хүртэл унтдаг өдөр.  Энд ойрд сэрүүсээд гэртээ байхдаа даараад байдаг болжээ. Хөнжилнөөсөө толгойгоо цухуйлгах төдийд даараад буцаад хөнжилрүүгээ шургана. Яг сайхан зүүдлэж байхад хаалганы хонх дуугарав. Босоод онгойлгочих хүсэл үнэхээр их байсан ч нойроо дийлэхгүй байлаа. Ямар азаар нөгөө өрөөний маань хөрш roommate маань босож очиод онгойлгоод өгөвөө. Тэгээгүй байсан бол надад ирэх тэр илгээмж ирэх долоо хоногоос наашгүй болох байлаа. Надад зориулсан анхны шинэ жилийн маань бэлэг эгчээс ирсэн байв. Өөртөө шинэ жилийн уур амьсгал яаж оруулдаг юм билээ гээд ойрд их бодож байсан чинь ашгүй энэ жилийн анхны бэлэгээ аваад овоо настер орох шиг боллоо. Илгээмж аваад л өөртөө баярын настер орчихоно гэж бодсонгүй шүү. Гайхалтай биш гэж үү ....

Гайхалтай :)
Гол нь хагасайн өдөр хүргэж өгдөг шуудангийн ах мундаг байгаа байхгүй юу.
Би амралтын өдрөөр илгээмж хүргэдэг байсанг даанч мэдээгүй байсан юмаа.
Яг үнэндээ өглөө хонх дуугарахад өнөөх шашны номлогч эр 2 загалнууд л байх гэж бодож байлаа шд.


December 16, 2011

Гайхалтай өдрийн тэмдэглэл

Намайг гэнэт блогоо бичээд эхлэхээр гайхаж байна уу? Хааяа нэг блогтоо салхи оруулах сайхан байдаг юм. Блог бичнэ гэдэг над шиг хэл бичгийн аяьсгүй хүнд бол овоо л ажил болоод байдагын. Ингээд одооноос эхлээд өдөр бүр тохиолддог жижигхэн ч гэсэн гайхалтай зүйлүүдийн талаар бичиж байхаар боллоо.

#1 Нар бараг гарах шахсан өдрийн өглөө

Би энэ жижигхэн арал дээр нарны бараа хараагүй нилээн хэд хоночихлоо шүү. Хүйтэн борооны улирал эхэлчихээр амьдрал барзгар болоод явчих юм. Нар гэдэг зүйлийг ер нь ховорхон хардаг боллоо. Өдөр шөнөгүй бороо уйлагнаад сүүлдээ бүр хуурай ч хувцасгүй болох нь.
Тэгээд жоохон сониуч зан хөдлөөд цаг агаар судлаад үзвээ. 12р сард нийт нар гардаг цаг нь дөнгөж 90 хүрч байна. Тэгэхээр миний нарны туяа хараагүй удах нь гарцаагүй юм байна.


Гэтэл өнөөдөр өглөө гэрээс гараад явж байхад бороо орох нь арай л гайгүй болчихсон дээр нь тэнгэр дэхь үүл арай л шингэрцэн харагдав. Бүр сайн харвал цаана нь нар цухуйх шиг болов. Өөрийн эрхгүй нүүрэнд инээмсэглэл тодроод ирдэг юм байна. Гайхалтай санагдаж эхэллээ. Хүн цаанаасаа баярлах мэдрэмжийг мэдрээгүй , тэр тусмаа нарны зүгээр жижигхээн сурагаар ингэтлээ өөрийгөө баярлана гэж санасангүй. Тэрүүхэн тэндээ л гайхалтай мөч байлаа. Гэхдээ 5 мин ч хүрэхгүй буцаад л бороо ороод эхэлсэнг эс тооцвол өнөөдөр өглөө сайхан эхэллээ гэж хэлхэд бараг буруудахгүй боловуу.


Дараагийн гайхалтай зүйл тохиолдтол түр баяртай.


October 3, 2011

Marley


Зөндөө том болж байгаа


September 29, 2011

Гоё

Саяхан нэг ийм зүйл хийлээ

http://www.youtube.com/watch?v=78-X8dtkZg


September 4, 2011

Бид 2-н шинэхэн найз

Бид 2 саяхан нэг ийм муухай найзтай боллоо. Бид 2той хөөцөлдөж тоглоод ойрд их л завгүй байлгаж байна да. Нэрийг нь Marley гэдгийн. Нэг хөөрхөн киноны баатрын нэртэй. Өдөр хоногоор л өсөөд улам сахиллагаггүй болоод байх юм.



August 7, 2011

Octopus flower

Shinehen zurag nemsen shuu


July 4, 2011

off road

off road
off road,
originally uploaded by ❤ Giimaa | photography ❤.
shinehen zurag nemleee


June 18, 2011

❤ Giimaa | photography ❤'s photostream

Greenoo10000000 daysHaving funBlue daysSeriousSilence
WaterfallWhen city gets busy with trafficLife can be simpleOver the cloudShark AttackFoggy night
fly to the moonEiffel Tower my student SPFriend of the dayWindy
Goodnight TaipeiCrazy colorDessertBoxy got BowMeet the world Lighthouse


June 7, 2011

Danbo

Өнөөдөр та бүхэнд нэгэн бяцхан найзыгаа танилцуулж байна. Бек Boxy гэдэг нэр хайрласан. Инээдтэй хөөрхөн эд байна уу? Нэг кноп дарахаар нүд нь гэрэлтдэг ид шидтэй. Жижигхэн ч гэсэн миний гэрэл зургийн анд. Уйдчихаад сууж байхад хааяа надад хөөрхөн хөөрхөн санаа өгдөгийн. Ингээд найзынхаа хэдэн зургийг авсан юм.




Бас зураг авч сурахын гэнээ....


 Ойрд надтай барьцаад Angry Bird тоглоод байгааа


Халуун бас чийгтэй

Гарчиг маань нэг л аймаар болчихлоо.За гэхдээ үнэн юм чинь. Энд зун болж халуун болсоор л байна. Ер нь дундаж градус нь одоогоор +30 байна. Энд зун хүмүүс яаж амьдардаг юм болдоо гэх бодол хааяа төрөхийн. Гадаа гарахын ч арга алга. Зүгээр гэртээ сууж байхад хөлс өөрөө урсаад байхад гадаа гарвал бүр урсах гээд байнаа.


April 27, 2011

Төвд хоол идсэн нь

Хаа байсан Тайвань улсад над шиг гэрийнхээ хоолыг санадаг зөндөө хүмүүс байгаа байх даа. Эндхийн хоолонд нэг л дасаж өгөхгүй юмаа. Амтгүй санагдаад, дээр нь уйдчихсан. Эндхийн хүмүүс яаж тэр амтгүй хоолоо идээд амьдраад болоод байдаг байнаа гэж хааяа бодогдох юм. Уйтгартай нэгэн хэвийн амт. Жигнэсэн ногоо, амтгүй мах,хэдэн ширхэг далайн хоол, наймаалж , арваалж, тэгээд уул нь эсэн бусын гачин юмнууд их байгаа. Гахайн цусан бялуу хүртэл байгаа. Бүгдээрээ л нэг үлбэгэр амттай. Тэгээд хааяа монголынхоо хоолыг санах юм. 

Өчигдөр харин хичээл тараад энд байдаг Төвд хоолны газарлуу анх удаагаа очиж хоол идэж үзлээ. Гайхалтай сайхан санагдсан. Ойрд идээгүй байсан час хийсэн амт. Сандарсан болоод тэр үү захиалсан хоолоо хэдэн минутын дотор идсэнээ ч санахгүй байна. Лав л их хурдан идсэн. Тэгээд нэг ухаан орсон дооо. Үхрийн махтай банштай цай (цай ч бас арай бишээ, гэхдээ сүүтэй шөл) Энд ирээд ингэж нэг үхрийн махтай банш идэх гэж. Нээх өлсөглөнгийн оронд байгаа юм шиг юм бичцэн байна шд. Хааяа ингэж сайхан хоол идэх сэтгэл сэргээдэг юм шиг байгын. Дахиж тэнд очиж хоол иднээ. 



April 24, 2011

Муу блог маань

Энэ блог маань бүр тоосонд даруулчихсан уйтгарт автчихсан байна. Уул нь өмнө нь өчнөөн цаг хугацааг энэ блогдоо зориулж, хамаг дурсамж маань энд үлддэг байлаа. Ойрын үед Facebook, flickr, Twitter гэж гүйсээр байгаад өөрсдийнхөө блогыг мартсан бололтой. Миний амьдралын нилээн олон жилийн дурсамж энд хадгалагдаж байгаа.
Энэ удаа өөрийн амьдарч байгаа хотын талаар жоохон танилцуулж бичихээр шийдлээ.
Энэ хот хуучин барилга, орчин үеийн барилга холилдон баригдсан нэг тийм цаанаа л уйтгар агуулсан хот. Хүмүүс нь дандаа л завгүй, ийш тийшээ холхилдож байдаг нилээн хэдэн сая хүн амтай жирийн л нэгэн том хот. 2010 оноос өмнө энэ хотын нэг барилга нь дэлхийн хамгийн өндөр барилгад тооцогдож байлаа. Аргагүй л юм 508 метрийн өндөрт гараад ойр орчимоо хархад бараг л хотын захад байрладаг далайн зах харагддаг. Тэр дээрээс доошоо харвал хүний дүрс бол харагдахгүй шүү. Хамгийн тод харагдах зүйлс бол шоргоолжны хэмжээтэй тэнцэхээр бяцхан өнгө өнгийн автобуснууд. Хааяа манантай өдөр чи үүлийг дээрээс нь харж болно доо.
Энэ хот өвөл жинхэнэ уйтгарын далай болчихдог тал байгаа. Борооны улирал нь эхэлчихвэл тэгээд нар харах боломж нэг сард ер нь 10% л байх даа. Бороо өдөржин шөнөжин асгараад л. Угаасан хувцас хатахгүй овоо хэдэн хоног болох ч юу ч биш. Хэтэрхий их чийгнээс болоод эндхийн хуучин байшингууд улам л халтар царай муутай болоод байх шиг санагддаг. Хуучин байрнууд нь жижигхээн цонхтой, яаж нарны туяа тусдаг юм болдоо гэж хааяа гайхах юм. Монголын байрнууд аз болход цэлийсэн сайхан учраас нарны гэрэл өрөөнд сайхан тусдагсан. Энд өглөө нүүрэн дээр нар тусаад сэрэхээс өөр аграгүй болдог мэдрэмжийг мартчих шахаж байна. Гэхдээ сайхан цаг агаартай үед бол зугаалаад л баймаар санагдах үе их шүү.

Энэ удаа хотын ойрхон уулан дээр гарч оройн нар жаргах мөч-д авсан зугараа оруулж байна.



Popular Posts

: